Delphi 20 | Mei 2004

 Media als tijdgeest 

Media zijn snel

De media zijn een afspiegeling van de tijdgeest. Snel, vluchtig, vertellen en nauwelijks doen denken. Sensatie voert de boventoon. Nieuwswaarde heeft alleen datgene wat nieuw is en liefst wat negatief is. Het andere perspectief is alleen dan interessant als het verrassend en onbekend is. En dat terwijl we al zolang weten dat er niets nieuws onder de zon is.
Het fenomeen media is nog steeds heel mannelijk gekleurd: hoor en wederhoor, het debat. Het gaat er niet om welke bijdrage iedereen te leveren heeft, maar wie de wedstrijd wint. Het competitieve element voert de boventoon. Sensatie is de norm. Vrouwen die eraan meedoen, zullen competitief moeten zijn en seks moeten uitdragen, anders kunnen ze onvoldoende meekomen. Vrouwelijk is in ieder een bijdrage zien tot een groter geheel van waarheid, niet competitief, maar coöperatief.

Het wordt tijd om de tijd te vangen, om de tijdloosheid te vangen. Er is geen nieuws, behalve dan dat Socrates al zei dat er geen nieuws is, dat is verrassend. We moeten onze lessen trekken uit wat er altijd is geweest. We moeten onze aandacht vestigen op wat er altijd zal zijn.
Sinds mensenheugnis willen we relaties, maar we scheiden meer dan ooit.
We gaan al eeuwen naar school, maar we weten steeds minder hoe we kinderen les moeten geven. De drop-out op middelbare scholen neemt dramatische vormen aan.
Seksualiteit is er altijd geweest, maar we weten nog steeds niet hoe we mannen en vrouwen op elkaar moeten laten aansluiten.
Mensen hebben altijd problemen gehad, maar we zijn met de moed der wanhoop bezig om via protocollen vast te leggen hoe we hulp zou moeten geven en hoe we wachtlijsten het hoofd moeten bieden. Terwijl toch tweederde op de wachtlijsten geneest: hoop doet leven.
Hulpverlening werkt vooral door non-specifieke factoren, waarbij ‘aardig zijn’ de belangrijkste is. Niet het protocol, niet de methode, maar de attitude is van doorslaggevend belang. Maar hulpverleners selecteren op ‘aardig zijn’? Ho maar! Geen sprake van, dat is niet professioneel wordt dan gezegd. Een lange traditie van wetenschappelijk onderzoek en ervaring negeren, dát is pas onprofessioneel zou ik zeggen!

Na 20 bijdragen is mijn column in 0/25 is ten einde. Aan een volgende columnist om te verrassen en te prikkelen, maar ook te verdiepen?

            

Martine F. Delfos